Kalkulator laboratoryjny: roztwór podstawowy, porcje i stężenie molowe
Zaplanuj roztwory podstawowe in vitro na podstawie masy materiału odniesienia i objętości rozpuszczalnika. Dodaj docelową porcję dla jej objętości przenoszenia oraz masę cząsteczkową dla ilości molowej i stężenia. Wyłącznie do planowania laboratoryjnego – do użytku badawczego, nie do stosowania u ludzi ani zwierząt.
Wyłącznie do przygotowywania roztworów podstawowych in vitro i planowania porcji. Należy stosować zweryfikowaną masę cząsteczkową i zawartość netto dla dokładnego materiału i formy soli.
Metoda obliczeniowa
Stężenie roztworu podstawowego to masa zawartości fiolki w miligramach podzielona przez objętość rozpuszczalnika w mililitrach. Wyniki są nominalne i uwzględniają objętość dodanego rozpuszczalnika; nie uwzględniają zmiany objętości powodowanej przez substancję rozpuszczoną. Objętość porcji to masa docelowa podzielona przez to stężenie podstawowe po przeliczeniu mikrogramów na miligramy. Gdy podana jest masa cząsteczkowa, ilość molowa jest obliczana z masy podzielonej przez masę cząsteczkową, a stężenie molowe z tej ilości podzielonej przez objętość roztworu.
Przykład obliczeniowy: 10 mg w 2 mL daje 5 mg/mL. Porcja 250 mikrogramów to 0,25 mg, więc wymaga 0,05 mL, czyli 50 mikrolitrów. Przy masie cząsteczkowej 1419,56 g/mol ta sama fiolka zawiera około 7,04 mikromola, a roztwór podstawowy 2 mL ma stężenie około 3,52 mM.